გუნდის კრიზისზე სტატისტიკა თავად მეტყველებს, თუმცა გიორგი მამარდაშვილის გაკრიტიკება ზედაპირული ახსნაა იმ სისტემური ხარვეზებისთვის, რომლებიც არნე სლოტის გუნდს უკანასკნელ კვირებში აშკარად აწუხებს.

დაცვითი პრობლემები, არა მეკარის შეცდომები

ბრენტფორდთან მატჩში აშკარად გამოჩნდა, რომ ლივერპულის ყველაზე სუსტი რგოლი ამ ეტაპზე დაცვის ხაზია. სტანდარტულ ეპიზოდებზე და მეორე ბურთებზე რეაგირება პრაქტიკულად არ არსებობდა, რითაც მეტოქე მარტივად სარგებლობდა. ასეთ პირობებში, ნებისმიერი მეკარე დაუცველი ჩანს — მით უმეტეს მაშინ, როცა გუნდი თავდაცვისა და პრესის ბალანსს ვერ ინარჩუნებს.

მამარდაშვილი — მეკარე, რომელიც ბალონ დ’ორზე იყო წარდგენილი

ვინც დღეს მხოლოდ ერთ თამაშს უყურებს და დასკვნებს ამაზე აყალიბებს, ავიწყდება მთავარი ფაქტი: გიორგი მამარდაშვილი 2024 წელს „ბალონ დ’ორის“ დაჯილდოებაზე იაშინის ტროფისთვის ნომინირებული იყო — მსოფლიოს საუკეთესო მეკარეების ათეულში მოხვედრა შემთხვევითობა არ არის. სწორედ ამ სტატუსით გადავიდა ის „ვალენსიადან“ „ლივერპულში“, და ეს უკვე საკუთარი თავის სერიოზული დამტკიცებაა.

ალისონის არყოფნა და რთული პერიოდი ადაპტაციისთვის

ბრაზილიელი ალისონ ბეკერი ტრავმის გამო ნოემბრამდე ვერ ბრუნდება, რაც სლოტს რთულ სიტუაციაში აყენებს. მამარდაშვილი ახალ გუნდში, ახალ ჩემპიონატში და სრულიად ახალ სისტემაში აღმოჩნდა, სადაც დაცვითი სტრუქტურა ჯერ კიდევ არ არის ჩამოყალიბებული. ასეთ ფონზე, მისგან მყისიერად იდეალური შედეგის მოთხოვნა არარეალურია.

ფანების ემოცია — „კელეჰერი ჯობდა“

ბრენტფორდში გადასული კაოიმჰინ კელეჰერი ახლა სწორედ ყოფილი კლუბის წინააღმდეგ თამაშობდა, რაც ემოციებს კიდევ უფრო ამძაფრებს. თუმცა ფაქტია: კელეჰერის წასვლა იყო კლუბის გეგმის ნაწილი.

მთავარი — თავდაჯერება და სტაბილურობა

მამარდაშვილს შესაძლოა ზოგჯერ აკლდეს ის თავდაჯერება, რომელიც ალისონს ახასიათებს, მაგრამ ეს თვისება გუნდური სტაბილურობის შედეგია. როცა დაცვის ხაზი ხშირად კარგავს პოზიციას და მეტოქეს მეტ სივრცეს უთმობს, მეკარე ყოველთვის უფრო მოწყვლადი გამოიყურება. ლივერპულს სჭირდება თავდაცვითი სქემის გამყარება, რათა მეკარესაც ჰქონდეს პირობები საკუთარი კლასის გამოსავლენად.

დასკვნა

გიორგი მამარდაშვილი არ არის ლივერპულის პრობლემების მიზეზი — ის გუნდში სისტემური ცვლილებების შუაგულშია. ქართველ მეკარეს აქვს ყველაფერი, რაც სჭირდება, რომ „ენფილდზე“ საკუთარი სახელი დაამკვიდროს. დროა, კრიტიკის ნაცვლად რეალურად დავინახოთ: პრობლემა მეკარეში არ არის — პრობლემა იმ სისტემაშია, რომელიც ჯერ ვერ ამუშავებს მის პოტენციალს.